Injap Gas Loyang

Ketahanan
Injap tembaga dan gangsa kedua-duanya kuat dan tahan lama dari segi ketahanan. Injap tembaga, bagaimanapun, adalah lebih baik sedikit daripada injap gangsa. Berbanding dengan gangsa, loyang adalah bahan yang lebih tahan lama, kuat, fleksibel. Loyang boleh dimudaratkan oleh paras klorin dan garam yang tinggi, walaupun gangsa adalah lebih baik dalam keadaan ini. Untuk meningkatkan kestabilan, pertimbangkan media terlebih dahulu sebelum memilih injap.

Tahan Panas
Suhu tinggi tidak menjadi masalah untuk injap loyang atau gangsa. Loyang cair pada 1710 darjah Fahrenheit (930 darjah Celsius), manakala gangsa cair pada 1590 darjah Fahrenheit (865 darjah Celsius). Oleh itu, loyang mempunyai toleransi terma yang agak lebih tinggi daripada gangsa. Loyang berfungsi dengan baik dalam suhu panas tetapi kurang berkesan dalam suhu sejuk.

Teknologi Pembuatan
Berikut ialah perbezaan utama antara injap gangsa vs injap loyang apabila ia berkaitan dengan metodologi pembuatan.

Tembaga
Tuangan, penempaan, penyemperitan panas dan lukisan sejuk adalah semua kaedah untuk membuat bahagian dan komponen tembaga. Disebabkan oleh peningkatan kekompakan struktur metalografi, terdapat permintaan yang tinggi untuk komponen penempaan dan bukannya penuangannya, yang mengakibatkan kekurangan keliangan, pengurangan toleransi saiz, dan permukaan licin. Loyang digunakan dalam sektor gas bertekanan rendah untuk menunjukkan bahawa ia bebas daripada kecacatan.

Gangsa
Hanya tuangan atau prosedur mekanikal untuk membuang logam separuh siap daripada tuangan boleh menghasilkan bahagian dan komponen. Kesan akhir adalah permukaan yang kasar dan bergerigi. Kualiti komponen yang dihasilkan melalui penempaan tidak boleh dijamin atau dikekalkan oleh prosedur tuangan.
Terdapat beberapa kelemahan pada tuangan, seperti perkembangan lompang pengecutan, keliangan, pencairan dan pengasingan. Oleh kerana kebolehubahan proses, adalah amat mencabar untuk mengenal pasti dan mengurangkan kelemahan ini. Kebocoran, keruntuhan struktur, kakisan, dan permukaan bergerigi adalah hasil akhirnya.

Tumbuk Logam
Jumlah logam injap bergabung dengan media dirujuk sebagai mash logam. Loyang mempunyai 2% hingga 3% plumbum, manakala gangsa mengandungi 5% atau lebih. Gangsa menyerakkan logam tambahan dalam media kerana ia mempunyai maklumat tambahan. Oleh itu, injap loyang adalah lebih baik untuk digunakan dengan air yang boleh diminum. Keperluan utama Akta Air Bersih dipenuhi oleh beberapa pengeluar yang menggunakan bahan tanpa plumbum.

Media Dan Kegunaan
Apabila membuat keputusan antara injap gangsa dan loyang, aspek ini sangat penting. Untuk kegunaan tertentu, kedua-duanya mempunyai kekuatan dan batasan yang berbeza yang berbeza-beza. Pilihan terbaik untuk paip dan aplikasi air boleh diminum ialah injap loyang. Selain itu, ia berfungsi dengan sempurna dengan industri minyak dan gas asli. Aplikasi makanan dan minuman mungkin bimbang.
Injap gangsa mempunyai keupayaan negatif untuk memasukkan plumbum ke dalam air minuman. Walau bagaimanapun, ia boleh diterima untuk menggunakan injap gangsa yang dibuat tanpa plumbum. Ia sesuai dalam beberapa cara dengan industri paip dan sektor perindustrian lain. Memandangkan injap gangsa lebih tahan terhadap kakisan dalam aplikasi masin, ia cemerlang dalam sektor maritim.

Rintangan Kakisan
Tembaga
Apabila digunakan dalam aplikasi kebersihan hidroterma, loyang mempunyai rintangan kakisan yang luar biasa. Walau bagaimanapun, loyang boleh menjadi tertekan dan terhakis jika air mengandungi banyak klorin. Penyahzinan ialah prosedur larut lesap zink tertentu daripada aloi loyang dengan zink melebihi 15% apabila terdapat lembapan dan oksigen.
Adalah lebih baik dalam keadaan ini untuk menggunakan loyang tahan penyahzinan. Untuk digunakan dengan air yang boleh diminum, bahan DZR telah dibangunkan untuk kelengkapan paip dan injap. Dengan menggunakan salutan perlindungan permukaan tertentu, keretakan kakisan tembaga boleh ditentang.

Gangsa
Rintangan kakisan penyahzinan bagi gangsa biasanya sangat baik. Walau bagaimanapun, ia tidak kebal terhadap kakisan setempat yang disebabkan oleh kecacatan metalurgi. Keretakan kakisan boleh diterima dalam gangsa, tetapi ia tidak berlaku sama sekali.

Kebolehmesinan
Tembaga
Loyang ialah salah satu bahan yang paling biasa digunakan dalam industri injap kerana betapa mudahnya ia boleh dikerjakan dan seberapa baik ia menyesuaikan diri dengan jentera automasi. Kelajuan pemotongan yang tinggi memendekkan proses pembuatan, yang semestinya mengurangkan perbelanjaan pengeluaran. Permukaan rata komponen memungkinkan untuk menggilap dan mempernisnya dengan kos yang agak rendah.

Gangsa
Walaupun terdapat kandungan plumbum, gangsa mempunyai keupayaan yang lebih lemah untuk menyesuaikan diri dengan jentera berjentera berbanding dengan loyang. Kecacatan permukaan dan kekasaran terdapat pada beberapa komponen, terutamanya yang dibuat melalui tuangan, yang mengakibatkan kehilangan tekanan. Permukaan kurang digilap dan cemerlang selepas proses galvanik.

Warna Dan Antara Muka
Untuk loyang dan gangsa, tembaga adalah komponen utama, tetapi gabungan komponen lain menentukan warna. Warna utama injap loyang biasanya berwarna kuning pucat kusam, hampir menyerupai emas. Walau bagaimanapun, warna coklat kemerahan terdapat dalam injap gangsa. Walau bagaimanapun, ia boleh mempunyai kemasan tambahan, seperti penyaduran krom. Untuk menyesuaikan antara muka injap dengan aplikasi yang dipilih, lebih baik memilih warna semula jadi atau beberapa kemasan.

Hartanah
Tembaga
Komponen pengaloian utama loyang ialah zink, iaitu aloi tembaga. Loyang dibahagikan kepada tembaga biasa dan loyang khusus berdasarkan solek kimianya. Ia sesuai untuk pengeluaran plat, tiub, rod, wayar, dan komponen lain seperti tiub pemeluwap dan paip haba, kerana keplastikan yang luar biasa.
Zink dan kuprum kurang mudah ditempa daripada loyang. Ia meresap apabila ia cair dan mempunyai takat lebur yang rendah (900 darjah Celsius), menjadikannya mudah untuk dituang dalam acuan. Loyang tahan haus dan kakisan disebabkan oleh aloi besi, aluminium, silikon dan mangan yang membentuk komposisinya. Injap ini terdedah kepada retak tekanan jika terdapat ammonia.

Berdasarkan penggunaan khusus, kedua-dua aloi mempunyai komposisi yang berbeza. Sebagai contoh, loyang kartrij, yang digunakan untuk membina kartrij senjata api, mempunyai 30% bahan zink. Loyang tentera laut digunakan untuk pelbagai tujuan pada bot dan mengandungi sehingga 39.7% bahan zink. 52 komponen kuprum, 30 komponen nikel, 12 komponen zink, 5 komponen plumbum, dan satu komponen bismut membentuk aloi gangsa yang dikenali sebagai bismut gangsa.

Gangsa
Rapuh dan keras menggambarkan gangsa. Peratusan timah dalam aloi menentukan suhu di mana ia cair, yang agak lebih besar daripada 950 darjah Celsius. Selain menjadi konduktor haba dan elektrik yang unggul daripada kebanyakan keluli, gangsa juga menahan kakisan dan keletihan logam dengan berkesan berbanding keluli.
Gangsa mengandungi aloi kuprum yang merangkumi aluminium, berilium, mangan, silikon, plumbum dan unsur lain selain kuprum dan timah. Bahan ini boleh diakses dalam pelbagai varian, seperti gangsa plumbum, gangsa silikon dan banyak lagi. Gangsa tuang dan gangsa yang dirawat tekanan adalah bahagian tambahan gangsa.
Ia bukan magnet dan mengekalkan had keanjalan tinggi dan had keletihan dengan rintangan haus yang sangat baik. Ia menunjukkan ketahanan terhadap kakisan, mempunyai kekonduksian elektrik dan haba yang baik, dan tidak terhasil apabila terdedah kepada percikan ranap. Gangsa timah digunakan secara meluas dalam pembinaan kapal, jentera, kimia, instrumentasi dan sektor lain, terutamanya untuk pengeluaran komponen magnet dan elastik yang tahan kakisan dan tahan haus serta komponen tahan haus dan jentera.